Test i recenzja 8BitDo Ultimate 2 wireless – przepis na sukces?

8BitDo Ultimate 2,4 G to jeden z kontrolerów, których nienawidzę. Może nie dlatego, że jest słaby, bo mimo wszystko była to udana konstrukcja, po prostu kompletnie nie wpasował się w moje preferencje. Z tego też powodu, gdy usłyszałem zapowiedź Ultimate 2, to byłem przekonany, że będzie to poprostu refresh tego modelu ze zmienionymi triggerami, może D-Padem i usprawnionym trybem bezprzewodowym. Zaskoczyłem się, gdy w dniu premiery znajomy napisał mi, że w sumie to nawet ciekawy kontroler. Zaskakująco prezentowała się także specyfikacja tego sprzętu. A gdy zespół sklepu Aknes zapowiedział, że będzie wysyłać nam, recenzentom, sample, wiedziałem, że będzie ciekawie. Do jakich wniosków doszedłem?

Opakowanie

Ultimate 2 jest zapakowany w dość mały karton z obwolutą. Na jej froncie mamy nadruk przedstawiający kontroler na tle dostosowanym do wersji kolorystycznej (nie jestem fanem tego zabiegu stylistycznego, ale, jak widać, zapada w pamięć i taki jest tego zamysł), a na tyle mamy rozpisaną specyfikację. Po zdjęciu obwoluty i otwarciu kartonu ujrzymy kontroler wraz z dockiem w wytłoczce wykonanej z nieznanego mi materiału, a pod nią mamy uproszczoną do bólu instrukcję i przewód USB-C.

Specyfikacja

• Layout: Xbox
• Łączność: przewodowa, 2,4 GHz, BT
• Kompatybilność: PC, urządzenia mobilne
• Złącza: USB-C, złącze stacji dokującej
• Analogi: TMR (HallPi)
• Triggery: Hall effect z trigger lockiem
• Przełączniki główne: membranowe pod ABXY, Metal Dome pod D-Padem
• Przełączniki dodatkowe: 4 remapowalne, 2 z tyłu + 2 u góry
• Żyroskop: obecny
• Silniki wibracyjne: dwa asymetryczne
• Bateria: 1000 mAh
• Polling rate: 1000 Hz (przewodowo i po 2,4 GHz)
• Dostępne wersje kolorystyczne: czarna, biała, fioletowa (więcej ma się pojawić w przyszłości)
• Stacja dokująca: w zestawie
• Cena: około 240 zł

Specyfikację sporządziłem na podstawie informacji ze strony producenta i własnych obserwacji.

Wstępne odczucia i obserwacje

Odbiornik 2,4 GHz dołączony do Ultimate 2 jest źródłem całej masy pytań. Kim jesteśmy? Dokąd zmierzamy? Pod wpływem jakich środków odurzających był projektant i jak doprowadzić się do aż tak ciężkiego stanu? Co przyświecało idei zastosowania USB-C zamiast USB-A w adapterze?

Dosłownie jedyną zaletą tego rozwiązania jest możliwość podpięcia pada do telefonu (co i tak nie działa, sprawdziłem), lub do złącza USB-C w komputerze, jeśli takie w ogóle jest. Dzisiejsze płyty główne nie oferują tak dużej ilości złącz USB-C, żeby to miało większy sens, a co dopiero jak ktoś chce podpiąć adapter bezpośrednio do jakiegoś HUBa USB. Wymusza to na nas posiadanie albo USB-C na froncie, albo na tyle, bądź podpinanie docka do PC (czego fanem nie jestem, wolę go podpinać do zasilacza USB).

Dock jest identyczny jak w poprzedniku i jakiś czas temu testowanym Ultimate 3-Mode. No prawie, z tym drugim na pewno nie będzie kompatybilny ze względu na nieco inny profil kontrolera. Na dole pod klapką mamy złącze USB-C do wpięcia docka.

Jak mówiłem przy okazji testowania Ultimate 3-Mode, w życiu pewne są 3 rzeczy: śmierć, podatki i kształt kontrolerów z serii 8BitDo Ultimate, więc, jak można się domyślić, Ultimate 2 nie jest wyjątkiem, chociaż 3-Mode leżał mi minimalnie lepiej w dłoniach. Wśród osób zaznajomionych z tematem padów wiedzą powszechną jest fakt, iż te od 8BitDo celują w specyficzną grupę odbiorców. I szczerze nie rozumiem, czemu cała masa osób porównuje Ultimate 2 do GameSir Cyclone 2 – to dwie zupełnie różne konstrukcje. Cyclone celuje bardziej w użytkowników 6-finger gripu, Ultimate jest bardziej przystosowany dla clawgripowców. Bezpośrednie porównanie jest zatem nieco bezsensowne.

Wracając, Ultimate 2 pod kątem wykonania stoi na bardzo dobrym poziomie, ciężko jest mi się tu do czegokolwiek przyczepić. Za analogi odpowiada znana i lubiana platforma HallPi. Cieszę się, że 8BitDo wróciło do sprawdzonego HallPi po epizodzie z K-Silver JH16. Ponadto sensory Hall effect zastąpiono tymi wykonanymi technologii TMR. Nie podoba mi się jednak płynność na brzegu, gdyż zamiast klasycznego POM ringu mamy tutaj RGB ring, który może i wygląda ładnie, ale płynności nie polepsza. Na szczęście shafty wyposażono w metalowe anti-friction ringi, bo bez nich mogłoby być nieciekawie. Co do ogumowania topów, zastrzeżeń brak, trzymają się dobrze palca.

Przełączniki pod ABXY i D-Padem to te same genialne przełączniki, co w Ultimate 2C i 3-Mode, więc robotę mam ułatwioną.

Przechodząc do triggerów, Ultimate 2, podobnie jak 2C i 3-Mode, został wyposażony w sensory Hall effect. Uważam je za średnio zaimplementowane, kąt natarcia przy maksymalnym wciśnięciu jest minimalnie za wysoki jak dla mnie. Ważnym aspektem jest tu też obecność trigger locka w postaci microswitcha. To chyba jedna z najgorszych implementacji tego rozwiązania, już nawet w EasySMX X20 było lepiej. Triggery w Ultimate 2, przy włączonym Trigger locku, mają bardzo twardy i liniowy pretravel, co sprawia, że ciężko jest wyczuć moment załączenia, a sama praca jest mocno gumowata.

Bumpery i ich remapowalni bracia są żywcem wyjęte z Ultimate 2C, więc odsyłam do tamtej recenzji w celu zapoznania się z nimi. W skrócie: jest dobrze, ale nie fenomenalnie.

Z tyłu Ultimate 2 ma dwa dodatkowe remapowalne przełączniki. Kształtem i umiejscowieniem przypominają te z 3-Mode, jednak feelingowo nawet nie są podobne. W tym kontrolerze przełączniki są nieco bardziej tactile jednocześnie będąc o wiele głośniejszymi. Całkiem przyjemne, jednak nie porywające.

Zerknimy do środka

Tak jak to było w przypadku Ultimate 3-Mode, rozłożenie Ultimate 2 na części pierwsze wiąże się z bólem, łzami i dźwiękiem pękającego plastiku. Głównym problemem są plastikowe zaślepki, z którymi siłowałem się przez dobre 15 minut. Gdy już je usuniemy, dalszy proces będzie już mocno uproszczony, trzeba po prostu wykręcić wszystkie śrubki i wyciągnąć poszczególne elementy. Co do jakości wykonania płytek, jest bardzo dobrze, ale podobnie jak w przypadku innych modeli tej marki, boli mnie brak zastosowania test pointów, które ułatwiłyby, jak sama nazwa wskazuje, testy.

Testy syntetyczne

Ultimate 2 pod kątem opóźnień analogów radzi sobie genialnie, osiągając około 2,5 ms przewodowo i 3,5 ms po 2,4 GHz w benchmarku Prometheus 82. Latency analogów w tym samym benchmarku wypada również wzorowo, chociaż gorzej od Ultimate 2C, osiągając 10 ms przewodowo i 12 ms po 2,4 GHz. Jednak należy pamiętać, że test ten uwzględnia też fizyczny ruch analoga, wiec należy pamiętać, że wyniki nie będą w przypadku analogów porównywalne z wynikami metodologii GPDL, w której wykonanie testów było niemożliwe.

Z kalibracją analogów także wszystko gra. Wewnętrzna martwa strefa może być całkowicie zdjęta, osiowe nie występują, a zewnętrzna jest przyjemnie niska. Co do asymetrii, jest dobrze, ale na prawym analogu ucieka ona nieco poza 10%. Na szczęście jest to pionowa, nie pozioma asymetria, więc nie powinna powodować większych problemów. Rozdzielczość ADC to na oko 10 bit, jednak najpewniej przez zastosowanie 5 V ADC do sensora 3,3 V wynik jest zaniżony.

Czas pracy na baterii jest bez zarzutu, około 10-12h kontroler powinien wytrzymać. Ładowanie to około dwie godziny.

Software

Za zarządzanie Ultimate 2 odpowiada Ultimate Software V2. Do teraz zastanawiam się, kto wpadł na pomysł stworzenia czegoś tak paskudnego. Aby odnaleźć się w tym oprogramowaniu, trzeba mieć chyba doktorat z nauk komputerowych, liczba bugów jest większa niż stonek na polu ziemniaków, a responsywność… no też słabo. To, że to w ogóle działa, to już sukces i ważne, że mamy cokolwiek do zarządzania.

Podsumowanie 8BitDo Ultimate 2

Uważam, że Ultimate 2 mimo wszelkich wad to dość udana konstrukcja. Poza tragicznym software’em czy nie najlepszym trigger lockiem kontroler ten mogę uznać za całkiem dobry. Większych problemów z nim nie miałem, wiec poza tymi kilkoma drobnymi niedociągnięciami Ultimate 2 jest w zasadzie kompletną propozycją i jeśli ktoś lubi kształt 8BitDo Ultimate, to zdecydowanie polecam.

Zrealizowanie recenzji było możliwe dzięki uprzejmości przedstawicieli sklepu Aknes.